tr_tnav tl_tnav
کد خبر: ۱۳۹۷۳
تاریخ انتشار: ۱۵ اسفند ۱۳۹۵ - ۱۱:۱۰
حالا استقلال خوزستان حتي اگر تماشاگر كمي را به ورزشگاه غدير بكشاند يكي از نمادهاي خوزستان است مثل نخل، مثل كارون، كه ايستاده است براي نام استانش و نام ايران. مي توان از اين جوان ها غيرت و تعصب را آموخت و تنها در برابر بزرگي كارشان سر تعظيم فرو آورد.

هماخوزستان : ظهر/ خارجي/استادیوم سلطان قابوس مسقط

دوشنبه 2 اسفندماه ٩٥، ساعت 14:30
اولين گام اهوازي هاي آبي در هفته نخست مرحله گروهي ليگ قهرمانان آسيا محكم برداشته مي شود و کرنر پیمان شیرزادی كافي است تا ابوالفضل علايي يك گل زيباي سه امتيازي بكارد.

اپيزود دوم:
عصر/خارجي/استادیوم محمد بن زاید ابوظبی
دوشنبه 9 اسفندماه 95 ساعت١٩
هفته دوم ليگ قهرمانان رسيده است.داستان در همان اول كار به پايان مي رسد، مثلث پیمان شیرزادی، حسن بیت‌سعید و آلویس نانگ نفس الجزيره را مي گيرد.

اپيزود سوم:
شب/داخلي/ فرودگاه مهرآباد تهران
ساعت٢٠:٣٠ دهم اسفند ماه ٩٥، خانواده سيروس پورموسوي با حلقه گل به استقبال او رفته اند، خواهرزاده ها از سر و كول دايي بالا مي روند، كسي از سيد عكس يادگاري و سلفي و امضا نمي گيرد، حتي آرش افشين هم در اين جمع براي مردم غريبه شده است، كار به يك سلفي ختم مي شود، پورموسوي را مديرعامل باشگاه به كناري مي كشد و هر دو نجوا مي كنند، كاروان راهي مي شود از مقابل ما، به گفت و گوي دو جوان نشسته در صندلي روبرو گوش مي دهم... اولي: اين ها بازيكنان تيم استقلال خوزستان هستند، پول سفر نداشتند ولي الان شش امتياز گرفته اند حاصل شكست دو تيم سرشناس و ميلياردر. دومي: عجب، دمشان گرم، خوش غيرت ها.

پورموسوي كه از كنار جوان ها عبور مي كند، دومي مي پرسد: حالا پاداش هم گرفته ايد؟سيروس فقط لبخند مي زند و چه تلخ.
اولي: چيزي از اين ها نگيرند پاداش نمي خواهند.
من مي روم تا كارت پروازم را به اهواز بستانم.

اپيزود چهارم:
عصر/ خارجي/ ورزشگاه غدير اهواز
گاه ١٤ اسفند است، حسن بيت سعيد پابه توپ در محوطه جريمه به سمت دروازه ماشين سازي تبريز شليك مي كند، توي دروازه، گل براي استقلال خوزستان، يك پيروزي شيرين ديگر براي تيم جواني كه در نبود ٥ بازيكن اصلي خود به دليل محروميت و مصدوميت، جوان ترها را روانه ميدان كرده بود.

اپيزود پنجم:
اين روزها كه ريزگردها، خودزني ها و اخبار بد و منفي چهره زيبايي از خوزستان ما نمي نمايند، مردان جواني هستند كه بدون پول و امكانات با دست خالي مي جنگند و براي مردمشان آبرو مي خرند. حالا استقلال خوزستان حتي اگر تماشاگر كمي را به ورزشگاه غدير بكشاند يكي از نمادهاي خوزستان است مثل نخل، مثل كارون، كه ايستاده است براي نام استانش و نام ايران. 
مي توان از اين جوان ها غيرت و تعصب را آموخت و تنها در برابر بزرگي كارشان سر تعظيم فرو آورد. به احترام جوان هاي شايسته اي كه بالاتر از سياسيون، نخبه نمايان و به اصطلاح روشنفكران و مدعيان، پرچم خوزستان را بالا برده اند.

به افتخار وحید شیخ‌ویسی، دانیال ماهینی، ابوالفضل علایی، محمد طیبی، پیمان شیرزادی، فرشاد سالاروند، علی‌اصغر عاشوری، مهدی مؤمنی، مصطفی ماهی، حسن بیت‌سعید، آلویس نانگ ، مهدی زبیدی ، آرش افشین و سلمان بحرانی، عقيل كعبي،حسين بحراني و علي دغاغله و معمار تيكي تاكاي جنوبي سيد سيروس پورموسوي با يادي از عبدالله ويسي.
نام:
ایمیل:
* نظر: